Schrijfwerk

Het boek Ont

Flaptekst
Met de overgang van de gulden naar de euro breekt voor Isebrand Schut de financiële ijstijd aan. Na oneervol ontslag als callcentermedewerker probeert hij zijn leven op de rit te krijgen door een zelfhulpgroep op te richten. De ambities van de leden van Man&Post strekken echter verder dan het saneren van hun administratie: de Limburger Jean-Luc wil van de wietplantage in zijn woonkamer af, de psychiatrisch verpleegkundige Sylvio probeert als vj naam te maken in het Groninger uitgaanscircuit en de voorman Ebel Formsma staat op de bres voor de ondergrondse toiletten op de Grote Markt.
Wanneer de flamboyante en bemiddelde organisatieadviseur Meckering uit Nieuw-Buinen zich bij de groep meldt, wordt Isebrand uit zijn inertie getild. Meckering, met zijn fenomenaal onnavolgbare redeneerkunst, neemt hem mee op een lange reis naar de oorsprong van het voorvoegsel ‘ont’.

Als het niet zo’n versleten en stellig ongroningse uitdrukking was, zou je Het Boek Ont de Grote Groninger Roman kunnen noemen. (…) De onweerstaanbaarheid van Het Boek Ont zit allereerst in de ijzeren regelmaat waarmee Valens je eens in de zoveel pagina’s laat grinniken – daar kan geen cliffhanger tegenop. Maar daarbij komt de subtiele manier waarop zijn zinnen verwijzen naar het grote geheel van de roman. – Arjen Fortuin, NRC HANDELSBLAD

In Het Boek Ont bewijst Anton Valens zich als een lichtelijk absurde humorist met een uitstekende timing. (…) Wat Het Boek Ont tot een onvergetelijk avontuur maakt, is de precaire balans die Valens weet te houden tussen zuivere ernst en vrolijke nonsens. – **** Daniëlle Serdijn, DE VOLKSKRANT

Het Boek Ont lijkt met een voortdurend ingehouden gegrinnik te zijn geschreven. In elk geval wordt de lezer getrakteerd op een fijnzinnige en lichte toon, iets bruisends, zonder dat het één grote dijenkletser wordt. Het verhaal is tegelijkertijd gek en herkenbaar genoeg. (…) Meckering is het ideale romanpersonage: hij is origineel en volstrekt obsessief en vertoont godzijdank geen enkele ontwikkeling. Valens introduceert hem vol energie, in beweging, zoals het hoort. (…) Valens speelt deze Meckering perfect uit, zoals hij meer dingen heel goed doet. Groningen komt voor je ogen tot leven. Hij maakt fraai gebruik van verschillende taalregisters: populair taalgebruik wisselt hij af met meer archaïsche zinsneden. Het maatschappelijke leven laat hij op een ironische manier in het boek toe. De opkomst van de euro wordt gekapitteld. Op het juiste moment introduceert hij een vrijheidsstrijder voor de provincie Groningen (die aan het eind van het boek gekleed gaat in een t-shirt met de opdruk ‘Groningen autonoom’). En bovenal weet hij het van begin tot eind komisch te houden, echt komisch. – **** Arie Storm, HET PAROOL

Na een reeks opgemerkte verhalen en een uitmuntende novelle heeft Anton Valens geen doordeweekse debuutroman afgeleverd, maar wel een boek dat ongenadig de absurditeit van het bestaan aantoont en met zijn einde-der-tijdenthematiek een drukkende geestelijke desolaatheid uitstraalt. Laverend tussen ernst en satire wekt dit knap geschreven Het Boek Ont alleen maar bewondering op. – *** Marnix Verplancke, KNACK FOCUS